نتایج جست‌وجو:

شما جستجو کردید برای: ""مایکل رابرتز""

ارزهای دیجیتال و آزمون هایک / پیتر بوفینگر / ترجمه‌ی احمد سیف

ایده‌ی فیس‌بوک برای این که پول دیجیتالی‌اش را عرضه کند با انتقادات سختی روبه‌رو شده است. کاترین پیستر از دولت‌ها خواست تا از شهروندان در برابر لیبرا حمایت کنند. جوزف استیگلیتز معتقد است که لیبرا باید به‌فوریت متوقف شود.
هردو کاملاً درست می‌گویند چون لیبرا برخلاف ادعاهای فیس‌بوک همه چیزی هست به غیر از این که یک واحد پولی باثبات باشد.

با ارزهای دیجیتال چه کنیم؟ / مایکل رابرتز / ترجمه‌ی احمد سیف

لیبرا نامی است که فیس‌بوک – این کمپانی عظیم شبکه‌ی اجتماعی – بر روی ارز دیجیتالی خود که برنامه دارد ایجاد کند گذاشته است. هدف فیس‌بوک از این واحد پولی دیجیتالی چیست؟
به‌گفته‌ی فیس‌بوک، لیبرا «یک واحد پولی ساده‌ی جهانی است که باعث قدرتمندشدن میلیاردها انسان خواهد شد». در بیانیه‌ای که منتشرشده این کمپانی می‌گوید که «دنیا به‌واقع به یک واحد پولی دیجیتال قابل‌اعتماد و زیرساختی که بتواند به مقوله‌ی « پول اینترنتی» واقعیت ببخشد، نیازمند است. امنیت بخشیدن به دارایی مالی‌تان بر روی تلفن دستی باید ساده و به‌سادگی قابل درک باشد. نقل و انتقال پول در جهان باید ساده و از نظر هزینه جذاب باشد و حتی باید از فرستادن یک متن و یا عکس از طریق اینترنت‌، مستقل از این که در کجا زندگی می‌کنید و یا چه می‌کنید، و یا چه میزان درآمد دارید، امن‌تر باشد. ابداع محصولات تازه، و واردین تازه به این نظام موجب می‌شود تا موانع دسترسی به آن و هزینه‌ی سرمایه برای همگان پایین بیاید و شرایط برای نظام پرداختی بدون درگیری برای تعداد بیش‌تری از مردم فراهم شود».

دهمین شماره‌ی فصلنامه‌ی نقد اقتصاد سیاسی

دهمین شماره‌ی فصلنامه‌ی نقد اقتصاد سیاسی در 800 صفحه به تاریخ خردادماه 1398 منتشر شد.
در این شماره آثاری می‌خوانیم از: سعید رهنما، احمد سیف، محمد مالجو، پرویز صداقت، حسن آزاد، علی رها، کمال اطهاری،  فاطمه صادقی، کاظم فرج‌الهی، لیلا فغفوری آذر، شاهین نصیری، نسرین هزاره مقدم، نرگس ایمانی، پریسا شکورزاده، هومن کاسبی، نیکزاد زنگنه،  سیدرحیم تیموری، رسول قنبری، حسین رحمتی، …
برای دریافت فایل کامل فصلنامه به متن خبر مراجعه فرمایید:

تناقض مفهوم سرمایه‌داری مترقی / مایکل رابرتز / ترجمه‌ی احمد سیف

جوزف استیگلیتز یکی از برندگان جایزه‌ی نوبل در اقتصاد و اقتصاددان ارشد سابق بانک جهانی و هم‌چنین مشاور رهبری چپ‌گرای حزب کارگر در انگلیس است. در طیف گسترده‌ی اقتصاددانان جریان اصلی، او در چپ قرار دارد.

مباحثه‌ای درباره‌ی مالی‌گرایی / مایکل رابرتز و سردبیران مانتلی ریویو / ترجمه‌ی احمد سیف

یکی از مهم‌ترین موضوعاتی که در نقد سرمایه‌داری متأخر موردتوجه اقتصاددانان دگراندیش به‌ویژه طیفی از اقتصاددانان مارکسیست قرار داشته است موضوع مالی‌گرایی Financialization در اقتصادهای سرمایه‌داری پیشرفته طی دهه‌های اخیر بوده است. این دیدگاه موردانتقاد برخی دیگر از اقتصاددانان مارکسیست قرار گرفته با این استدلال که در این گفتمان تمرکز از استثمار و خلق ارزش به حوزه‌ی مالی کشانده شده است. دو یادداشت زیر خلاصه‌‌ای از هر دو دیدگاه را ارائه می‌کند.

نمایه‌ی 1397

بهاران خجسته باد.
یک سال دیگر گذشت و با امید به فردایی روشن به سال نو گام می‌گذاریم. در سال گذشته حاصل کار داوطلبانه‌ی جمعی ما در «نقد اقتصاد سیاسی» انتشار نزدیک به 150 مقاله‌ی جدید و نیز انتشار چهار شماره‌ی دیگر از فصلنامه‌ی نقد اقتصاد سیاسی بالغ بر بیش از 2500 صفحه بود. در این سال، به‌رغم محدودیت‌های موجود، مجموع بازدید از سایت نقد اقتصاد سیاسی از مرز یک میلیون گذشت که امیدواریم نشانی باشد از آن که به‌تدریج «نقد اقتصاد سیاسی» جایگاه بسنده‌ی خود را در مطالعات نظری و پراکسیس اجتماعی خواهد یافت.طی این سال، همچون قبل، از یاری و همفکری مجموعه‌ی دوستان دور و نزدیک علاقه‌مند به مباحث اقتصاد سیاسی برخوردار بودیم و پایان سال فرصتی است برای سپاس از تلاش آنان.برای تمامی جهانیان سالی توأم با صلح و عدالت و دموکراسی آرزو می‌کنیم و بر این عهد وفاداریم که:

روزی ما دوباره کبوتر هایمان را پیدا خواهیم کرد
و مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت.
روزی که کم‌ترین سرود
بوسه است
و هر انسان
برای هر انسان
برادری است

در نمایه‌ی زیر با کلیک روی عنوان هر مقاله به متن کامل آن دسترسی خواهید داشت و با کلیک روی نام پدیدآورندگان نیز سایر مقالات از آنان و یا درباره‌ی آنان را خواهید دید

نهمین شماره‌ی فصلنامه‌ی نقد اقتصاد سیاسی

نهمین شماره‌ی فصلنامه‌ی نقد اقتصاد سیاسی در 777 صفحه به تاریخ اسفندماه 1397 منتشر شد.در این شماره آثاری می‌خوانیم از: سعید رهنما، احمد سیف، حسن آزاد، یوسف اباذری، محمد مالجو، پرویز صداقت، کمال اطهاری، علی رها، کاظم فرج‌اللهی، نیکزاد زنگنه، سیروس دهنادی، ناصر گیلانی، لیلا فغفوری آذر، شاهین نصیری، نسرین هزاره مقدم،  آرمان ذاکری، نرگس ایمانی، هومن کاسبی، مرجان نمازی، فروزان افشار، منصوره خائفی، سید رحیم تیموری، سودابه رخش، حسین محمدی، رسول قنبری، حمیدرضا سعیدیان، داود جلیلیو نیز ترجمه‌هایی از:دیوید هاروی، اریک اُلین رایت، سیلویا فدریچی، نانسی فریزر، سمیر امین، جان بلامی فاستر، تیتی باتاچاریا، میشل لووی، مایکل رابرتز، پرابهات پاتنایک، نیکل کاکس، ژیل داوه، محمت تاباک، پِرآکه وسترلوند، سعید بواماما، کریس گودی، ویتوریو فوآ، میریام مافه و آلفردو رِکلین.
برای دریافت نسخه‌ی کامل فصلنامه به متن خبر مراجعه فرمایید.

تراژدی ونزوئلا / مایکل رابرتز / ترجمه‌ی احمد سیف

اشاره: مقاله‌ی زیر پیش از بحران اخیر ونزوئلا نوشته شده است اما به‌خوبی ریشه‌های بحران اقتصادی ونزوئلا و دلایل شکست چاویسم و نارضایتی کارگران و مردم از دولت مادورو را تبیین می‌کند. مایکل رابرتز در این مقاله براساس مجموعه‌ی متنوعی از داده‌ها از منابع مختلف نشان می‌دهد هم دولت چاوز و هم دولت مادورو تمام تکیه‌شان بر درآمدهای هنگفت نفتی بود تا با استفاده از آن از فقر بکاهند در حالی که در دگرگون کردن اقتصاد با در پیش گرفتن سرمایه‌گذاری‌های مولد، مالکیت عمومی، و ‌برنامه‌ریزی موفق نبودند. ـ نقد اقتصاد سیاسی

مارکس و کینز در برلین / مایکل رابرتز / ترجمه‌ی رسول قنبری

اکنون 200 سال از زمانی که کارل مارکس زاده شد گذشته است. و درست بیش از صد سال از زمانی می‌گذرد که جان مینارد کینز، اقتصاددان بزرگ قرن بیستم در مورد جایگاه مارکس نوشت. کینز آن‌ زمان نوشت: «چه‌گونه می‌توانم این آموزه‌ی (کمونیستی) را بپذیرم که کتاب مقدس خود را برتر و فراسوی نقد جای می‌دهد؛ کتاب منسوخی که می‌دانم نه‌تنها به لحاظ علمی پرخطاست، بلکه هیچ توجه‌ای به دنیای مدرن و یا کاربردی در آن ندارد.» فکر می‌کنم می‌توانیم ببینیم که کینز نیز نظر چندان خوبی درباره‌ی اندیشه‌های مارکس نداشت.

هشتمین شماره‌ی فصلنامه‌ی نقد اقتصاد سیاسی

شماره‌ی هشتم فصلنامه‌ی نقد اقتصاد سیاسی در 582 صفحه منتشر شد. در این شماره مقالاتی می‌خوانیم از:
ناصر پاکدامن، سعید رهنما، فرهاد نعمانی، حسن آزاد، محمد مالجو، مهرداد وهابی، پرویز صداقت، مهدی سمائی، نیکزاد زنگنه، دیوید کاتز، اسلاوی ژیژک، نانسی فریزر، مایکل رابرتز، حسین رحمتی، پریسا شکورزاده، علی سالم، نسرین هزاره مقدم، مرجان نمازی، محمد بیکران بهشت،… و کارل مارکس.

پنجاه سال اقتصاد سیاسی رادیکال / مایکل رابرتز

گزارش پنجاهمین کنفرانس سالانه‌ی اتحادیه‌ی اقتصاد سیاسی رادیکال: پنجاهمین کنفرانس سالانه‌ی اتحادیه‌ی اقتصاد سیاسی رادیکال سی‌ام سپتامبر به پایان رسید. این اتحادیه نقش مهمی در توسعه و ارتقای نظریه و تحلیل اقتصادی بدیل در برابر نظریه‌های مسلط جریان اصلی در اقتصادشناسی مدرن ایفا کرده است. به‌رغم عقب‌گرد مدید علم اقتصاد در خلال دوران «نولیبرالی» که از دهه‌ی 1980 دستخوش آن بودیم ( آن‌گاه که حتی اقتصادشناسیِ به‌اصطلاح «مترقی» کینزی در برابر اقتصادشناسی «بازار آزادِ» مبتنی بر تعادل عمومیِ متعلق به جریان اصلی نئوکلاسیکی محو شد) این اتحادیه به حیات خود ادامه داد.

موضوعات متعددی در کنفرانس بود: نظریه‌ی بازتولید اجتماعی، اقتصادشناسی کار، نظریه‌ی بحران، اقتصادشناسی زیست‌محیط، نظام‌های اقتصادی بدیل پساسرمایه‌داری، اقتصادشناسی بین‌الملل، مسایل گسترده‌ای در اقتصاد سیاسی مارکسیستی و البته چین. اما طبق عادت بر موضوعاتی متمرکز خواهم شد که بیش‌تر موردعلاقه‌ام است.

آمیزه‌ی دگراندیشانه‌ی متداولی از رویکرد مارکسیستی، به همراه طرح پساکینزی / «مالی‌گرا» و همچنین هواداری از مشارکت دادن دیدگاه‌های نوریکاردویی پیرو سرافا وجود داشت. این اتحادیه‌ی اقتصاد سیاسی رادیکال است، نه صرفاً اقتصاد سیاسی مارکسیستی.

معنای این امر در اقتصاد سیاسی این است که مباحثاتی در این زمینه وجود داشت که آیا نظریه‌ی کینزی چیزی برای ارائه به اقتصادشناسی مارکسیستی دارد یا خیر. خوانندگان مطالب من به‌خوبی می‌دانند که من نظریه‌ی کینزی را مکمل اقتصادشناسی مارکسیستی نمی‌دانم ـ در حقیقت برعکس آن را بخشی از جریان اصلی اقتصادشناسی بورژوایی تلقی می‌کنم که برای مدیریت کلان رکود در تولید سرمایه‌داری به کار می‌رود.
دیک‌پانکار باسو مقاله‌ای ارائه کرد با عنوانِ «آیا اقتصادشناسی مارکسیستی به بینش کینزی نیاز دارد؟» و پاسخ کوتاه وی آشکارا این بود: خیر. به زبان ساده، نظریه‌ی کینزی برای تبیین بحران‌ها به شکست تقاضای کل نگاه می‌کند؛ نظریه‌ی نئوکلاسیک به «شوک‌»هایی که به مدیریت تولید وارد می‌شود (عرضه) نگاه می‌کند؛ اما مارکس برای گسل‌های تولید سرمایه‌دارانه به سودآوری سرمایه می‌نگرد….

هفتمین شماره‌ی فصلنامه‌ی نقد اقتصاد سیاسی

نویسندگان و مترجمان این شماره عبارتند از: سعید رهنما، فرهاد نعمانی، احمد سیف، آصف بیات، حسن آزاد، محمد مالجو، پرویز صداقت، علی رها، تورج اتابکی، فاطمه صادقی، نیکزاد زنگنه، چنور مکی،  بهرنگ نجمی، رضا میرزاابراهیمی، امیر صفری، حامد سعیدی، محمود حائری، دیوید هاروی،  جان بلامی فاستر، باب جیسوپ، مایکل رابرتز، الکس کالینیکوس، سام اشمن، مایکل اسکایوونی، بینی آدامچاک، جورج مونبیو و دیگران.