نقد اقتصاد سیاسی

در شرایطی که ساختار جمعیِ میل ما همچنان تابع سنتز ناخودآگاهِ «پیروزی/امنیت/رفاه و رهبر کاریزماتیک» باشد، اندیشیدن به آینده و گزینه‌های حقیقتاً بدیلِ آن بلاموضوع می‌شود. چرا که به یک معنا گذشته همواره با تکرار همین هم‌نهاد، با تمام قوا به آینده هجوم می‌آورد؛ این تهاجم خودش را به صورت تجربه‌ی قسمی هراس فلج‌کننده نشان می‌دهد که منشأ آن سردرگمی در پاسخ به این پرسش است: «چه کسی قرار است…