نقد اقتصاد سیاسی

چگونه ممکن است جامعه‌ای که از فاجعه رنج می‌برد، در لحظه‌ای از فرسودگی تاریخی خود فاجعه‌ای دیگر را همچون امکان رهایی تخیل کند؟ این پرسش برای محکوم‌کردن یا تبرئه‌کردن جامعه نیست؛ بلکه برای فهم وضعیتی است که در آن، رنج و تعلیق چنان مزمن شده‌اند که فاجعه می‌تواند به منزله‌ی راهی برای خروج از بن‌بست تخیل شود؟