نقد اقتصاد سیاسی

اشتراک قدرت صرفاً «توزیع غنایم/رانت» و منابع مادی نیست. یک توافق واقعی اشتراک قدرت نیازمند همزمان دو عنصر است: اول، تقسیم غنایم/رانت؛ و دوم، ایجاد «مکانیسم‌های اجرایی» که خروج از توافق را برای حاکم پرهزینه سازد. بدون بازتوزیع واقعی قدرت، هرگونه انتقال منابع، صرفاً «پرداخت رشوه» یا «توزیع رانت» محسوب می‌شود و قدرت تصمیم‌گیری آینده‌ی حاکم را محدود نمی‌کند.