نقد اقتصاد سیاسی

بررسی و کاربست نظریه‌ی «بیش‌فعالی سیاسی» در بستر تاریخ ۱۲۰ساله‌ی معاصر ایران: این نظریه با تمرکز بر تحولات ساختاری دموکراسی‌های غربی، گذار از «سیاست توده‌ای» به «پساسیاست»، «ضدسیاست» و سرانجام «بیش‌فعالی سیاسی» را صورت‌بندی می‌کند؛ وضعیتی که به دلیل زوال و نابودی نهادهای میانجی، این سیاست‌ورزی مفرط فاقد خروجی‌های ملموس، سازمان‌یافته و دگرگون‌کننده باقی می‌ماند.