نقد

برچسب: کانال تلگرامی ما حیوانات

چرخش مارکسیستی در آزادی حیوانات؟ / گفت‌وگو با اعضای اتحاد برای مارکسیسم و آزادی حیوانات

ما باید با سرمایه‌داری و طبقه‌ی سرمایه‌دار به‌طور کلی و سرمایه‌ی حیوانی به‌طور خاص مبارزه کنیم. وظیفه‌ی ما این است که تا حد امکان خود را سازمان‌دهی کنیم و آموزش دهیم و یک پروژه‌ی استراتژیک علیه سرمایه‌ی حیوانی تدوین کنیم که از یک سو برای فعالان حامی حیوانات و چپ‌ها و از سوی دیگر برای طبقه‌ی وسیع کارگر و عموم مردم جذاب باشد.

مفهوم‌سازی استثمار حیوانات در سرمایه‌داری / کریستین استاچ

در سه دهه‌ی گذشته، تبادل‌نظر میان مارکسیسم و جریان انتقادی حیوان‌گراییِ انسانی به‌طور خوشحال‌کننده‌ای افزایش یافته است. پژوهشگران از مقوله‌های مارکسیستی برای تحلیل و نقد استثمار و سرکوب حیوانات در سرمایه‌داری استفاده می‌کنند. اما کاربرد مفاهیم اصلیِ مارکس اغلب بر قیاس‌ها و قضاوت‌های شکننده استوار است. برای مفهوم‌سازی‌ دقیق بهره‌کشی از حیوانات و اثبات نظری مبارزه‌ی طبقاتی مشترک برای انسان‌ها و حیوانات، مقاله‌ی حاضر درک صحیح ترمینولوژی را با توجه به چهار موضوع مرتبط به هم ارائه می‌دهد.

هژمونی بورژوایی گوشت / کریستین استاچ و کریستین برنهولد

سهمی در تبیین تداوم فوق‌استثمار حیوانات در سرمایه‌داری: این مقاله با استفاده از نظرات آنتونیو گرامشی درباره‌ی دولت فراگیر  (انتگرال) و هژمونی، مفهوم هژمونی گوشت را به‌صورت برنامه‌ریزی‌شده توسعه می‌دهد. ما هژمونی گوشت را به‌عنوان یک فعل‌و‌انفعال متقابل بین (الف) انحصار دولت در استفاده از زور (که مالکیت خصوصی بر حیوانات و مبادله‌ی کالاهای مبتنی بر گوشت را تضمین می‌کند)، و (ب) تولید رضایتمندی در درون طبقات کارگر و متوسط به‌ سمت انباشت سرمایه‌ی گوشتی، مفهوم‌سازی می‌کنیم.

وگنیسم، به‌عنوان پراکسیس چپ / جوناتان دیکستین و دیگران

تولید گوشت و سایر غذاهای حیوانی، به‌ویژه در شکل صنعتی خود، مستلزم بهره‌کشی قابل‌توجهی از حیوانات، نیروی کار و محیط طبیعی است. با این حال، نگرانی در مورد حیوانات اغلب در سیاست‌های چپ و مترقی به حاشیه می‌رود و چپ اغلب وگنیسم  را به‌عنوان یک پروژه‌ی لیبرالی مورد تمسخر قرار می‌دهد… این مقاله استدلال می‌کند که وگنیسم به‌عنوان یک تحریم با تعهدات موجود چپ به عدالت اجتماعی و زیست‌محیطی و همچنین آن‌هایی که با اخلاق ضد‌استثماری فرا‌گونه‌ای همسو هستند همخوانی دارد.

راهبری غذایی بدون آزادی حیوانات؟ / دینش وادیول

مرور کتاب «راهنمای غذا برای سرمایه‌داری: درک اقتصاد سیاسیِ آنچه می‌خوریم»
نوشته‌ی اریک هولت هیمه‌نز

«هنر برای همه! علم برای همه! نان برای همه!»

به‌یاد لوئیز میشل در صد‌و‌پنجاهمین سالگرد کمون پاریس:
همه باید مشعلی بردارند تا عصر آینده در پرتو نور گام بردارد. هنر برای همه! علم برای همه! نان برای همه!

هجده تز درباره‌ی مارکسیسم و رهایی حیوانات / ترجمه‌ی کانال تلگرامی «ما حیوانات»

تحلیل ماتریالیستی تاریخی و نقد جامعه توسط کارل مارکس و فردریش انگلس، سیاست مربوطه و فراخوان رهایی حیوانات از رنج‌های اجتماعی آن‌ها، لزوماً به‌هم وابسته هستند. اگر شرایط خاص تاریخی که در آن استثمار حیوانات واقع می‌شود و تغییرات اجتماعی لازم برای پایان‌دادن به آن، مورد تحلیل قرار نگیرد، مطالبه‌ی رهایی حیوانات امری اخلاقی خواهد ماند. همچنین، اگر این واقعیت را در نظر نگیریم که طبقات حاکم برای کسب سود، نه‌تنها از طبقات مظلوم در طول تاریخ مبارزه‌ی طبقاتی، بلکه همواره از حیوانات (و طبیعت) نیز بهره‌کشی کرده‌اند، هرگونه نقد مارکسیستی جامعه ناقص خواهد بود.

انسان نه، این سرمایه‌ی حیوانی است / کریستین استاچ

در این مقاله، بحث می‌کنم که چرا اندیشه‌ی متداولِ تقابل انتزاعی بین انسان‌ها و حیوانات، نه‌تنها در جایی که برای توصیف، پنهان‌کردن و توجیه بهره‌کشی و ستم بر حیوانات استفاده می‌شود، اشتباه است، بلکه در مواردی که از آن‌ها برای نکوهش و توضیح آن به‌کار گرفته می‌شود نیز اشتباه است…. سپس بقیه‌ی مقاله به ترسیم مفهومی تاریخی – ماتریالیستی از سرمایه‌ی حیوانی بر اساس کار سترگ مارکس – سرمایه – اختصاص داده شده است. … هدف از تکوین مفهوم جدید سرمایه‌ی حیوانی، تقویت تحلیل استثمار و ستم بر حیوانات در سرمایه‌داری است.

مارکس و گونه‌پرستی ازخودبیگانه / جان بلامی فاستر و برت کلارک

رنج انسان و رنج حیوان شبیه به‌هم هستند. مبارزه‌ای انقلابی برای فراتر رفتن از بیگانگی از طبیعت مرتبط با سرمایه‌داری ضروری است. مارکس به‌وضوح دریافت که ریشه‌کنیِ گونه‌پرستی ازخودبیگانه بخشی از این مبارزه است. اگر قرار است «اومانیسمِ کاملاً توسعه‌یافته» به «طبیعت‌گرایی» تبدیل شود، لازم است دیالکتیک جدیدی از انسان ـ حیوان ساخته شود، این‌یکی بنا‌شده بر اصل اپیکوریِ «جهان دوست من است». مارکس اظهار داشت، «تمام موجودات زنده نیز باید آزاد شوند.»